Ga naar homepage
RSS feed
Feitjes & cijfers over Passage gezocht
Lente in Zeeland
Eropuit: ’t Veluws Zandsculpturenfestijn
Passage met artikel over jubileum in het Friesch Dagblad
Schrijfwedstrijd Passage - Deadline 3 april
Ira Stam in het Reformatorisch Dagblad met boek over dementie
Eropuit: Kom in de Kas
Gebedsoproep voor mensen in de prostitutie
Vrouwen uit Tanzania zingen voor Passage-vrouwen
Nieuws uit Tanzania (deel 4)
Nieuws uit Tanzania (deel 3)
Nieuws uit Tanzania (deel 2)
Door dik en dun thema Christelijke Kinderboekenmaand
Week van Gebed 2019
Drieluikbijeenkomst 100 jaar vrouwenkiesrecht
Sluitingsdatum sudoku Passage
Boekentip: Anker in de storm - Lynn Austin
Eropuit: Het Oude Ambachten & Speelgoed Museum
Twee generaties in gesprek: geen kloof, maar een veranderende maatschappij
Column Cathy van Beek: Duurkoop is goed-koop
Eropuit: Royal Christmas Fair
Nieuws uit Tanzania (deel 1)
Actueel
Schrijfwedstrijd Passage
Gezocht: twee Passage-bestuurders (met affiniteit voor financiën of PR)
Aanmelden voor Passage Eeuwfeest
Allegoeds-vrijwilliger Hetty Top: ‘Rust en aandacht zijn hier belangrijker dan activiteiten’
Nieuwe e-cards Passage
Christelijke zangeres Kinga Bán overleden

Jubilarissen Passage Nieuw-Lekkerland
Christentherapeut en levenscoach Carianne Ros: ‘Liefhebben is Gods antwoord op angst







Twee generaties in gesprek: geen kloof, maar een veranderende maatschappij

Veel Passage-vrouwen zijn jarenlang trouw lid en zetten zich in voor de samenleving. Henny Zaal uit Tricht is zo’n vrouw die een druk gezinsleven wist te combineren met het opzetten van diverse projecten voor de christelijke vrouwenbeweging. Dochter Janine maakte alles van dichtbij mee.

Tekst: Anne Marie Kouwenhoven
Beeld: Liesbeth Kuijpers Fotografie 

"Het was voor mij heel waardevol om lid te zijn van een vrouwenorganisatie, anders kwamen vrouwen van mijn leeftijd vroeger het erf niet af", zegt Henny. "Toen we trouwden, kwam ik in Driebruggen op een boerderij, in een omgeving waar ik niemand kende. Om te voorkomen dat ik in een isolement kwam, werd ik lid van de NCVB (Nederlandse Christelijke Vrouwen Bond,red.), waardoor ik ook vrouwen uit een andere kerk leerde kennen. Dat is nu zo’n 55 jaar geleden. De NCVB organiseerde studiedagen en workshops. Ik volgde diverse trainingen en werd gespreksleidster. Na onze verhuizing naar Tricht werd ik lid van de CPB (Chr. Plattelandsvrouwenbond). In 1999 fuseerden beide vrouwenorganisaties en zetten we onze missie voort onder de naam ‘Passage’."

Mantelzorg
Henny pakt een stapel oude Passagebladen (‘Motief’ was de naam van het ledenblad destijds) en laat een artikel zien uit 2003 over het Passageproject A t/m Z, arbeid en zorg in nieuw perspectief. Het waren onderwerpen die veel belangstelling trokken. "Ik zat in de projectgroep en heb voor het thema ‘Mantelzorg’ jassen gemaakt voor steltlopers. Hierop werden buttons gespeld, gemaakt door leden van afdelingen uit het hele land, over de lusten en lasten van mantelzorg die aan de Tweede Kamer zijn aangeboden."
 
Henny weet wat mantelzorg inhoudt. Zij moest twintig jaar lang veel bijspringen op de boerderij, omdat haar man langdurig ziek werd. Door langdurig medicijngebruik en pijnbestrijding heeft hij lichamelijke beperkingen overgehouden. "Ik heb ontzettend genoten van mijn werk voor Passage, want het heeft mij ook door de zorgen voor mijn man gesleept."

Duurzaam leven
"In de tijd dat ik gespreksleidster van een gewest was, heb ik veel afdelingen bezocht. Dertig jaar geleden werden op de afdelingen al onderwerpen op de agenda gezet die nu ook actueel zijn, zoals wat wij kunnen bijdragen om het milieu en de natuur zo min mogelijk te belasten. Het begrip duurzaam leven was ook toen bekend. Gezond eten, verantwoord omgaan met water en energie waren drukbezochte workshops. Het was boeiend om vrouwen bewust te maken en te leren van elkaars ervaringen. We leerden waar je op moest letten bij aankoop van een product: als het uit een ver land komt, weet je niet wat voor bestrijdingsmiddelen gebruikt zijn. In Nederland is het zo goed gecontroleerd, daar gaat niks mis mee."

Burn-out
Janine (biologiedocente, getrouwd, drie dochters) heeft geen link met Passage, maar denkt dat dergelijke maatschappelijke onderwerpen jongere vrouwen kan trekken. Henny is het met haar dochter eens. Henny: "De leeftijd van de vrouwen hier ligt boven de zeventig. Het zou prachtig zijn als jongere vrouwen de weg naar Passage weten te vinden. Ik denk dat sommige besturen wat voorzichtig zijn om onderwerpen aan te dragen die controversieel kunnen zijn. Haak meer aan op wat nu speelt in de maatschappij, zoals bijvoorbeeld onderwerpen over levensbeëindiging en burn-out en nodig daar deskundige sprekers voor uit. Daarmee kun je mensen trekken. Mensen leven in deze tijd en hoeven toch niet achterover te leunen?"

Nog actief
"Voor de generatie van mijn moeder had een vrouwenorganisatie een enorme meerwaarde, omdat zij meestal geen baan buitenshuis hadden", vertelt Janine. "Ik heb geen behoefte om mij aan te sluiten bij Passage. Ik heb een drukbezet leven met mijn baan, gezin en sport. Ik ben al blij dat ik mijn sociale contacten kan onderhouden. Misschien als de kinderen zijn uitgevlogen, maar dan moet in mijn ogen het programma wel gemoderniseerd."

Henny is nog actief betrokken bij het filmproject Moving Movies en de Leeskring van Passage. Zij haalt films in de bibliotheek, een andere vrouw bestelt de leesmappen. "Maar moeders", lacht Janine, "u bent nog zo vitaal, want u bent ook betrokken bij de Wereldwinkel, bij een activiteitengroep die workshops en modeshows organiseert en lid van een koor."

Mooie herinneringen
Janine bewaart mooie herinneringen aan haar jeugd en het leven op de boerderij. "Ik denk dat mijn ouders altijd kans hebben gezien om de kinderen niet te belasten met vaders ziekte en niet bij de pakken neer gingen zitten. Dat is voor mij een voorbeeld geweest." Janine is blij dat ze dichtbij woont. "De boerderij heeft natuurlijk grote aantrekkingskracht op onze kinderen, want daar kunnen ze paardrijden en mee op de trekker. Dat heeft de band met opa en oma versterkt. De kinderen gaan ook zonder ons naar hun grootouders en dan komen ze tot andere gesprekken dan wanneer wij als ouders erbij zijn. Dat mijn ouders nog op de boerderij wonen, geeft kleur aan hun en ons leven."